Nu ik in de tijd nadat mijn oude berichten weer online waren nieuwe berichtjes slechts met moeite en veel geduld heb kunnen plaatsen en meestal moest verzuchten: ‘Nothing works’, naar de grappige tovenaar Catweazle uit 1969, heb ik weinig puf meer in de restauratie:

1. Tamelijk veel rubrieksnamen vanaf mei 2011 blijken helaas foutief te zijn geplaatst en ik heb weinig zin dat allemaal weer te herstellen.
2. Ik keeg de foto’s vanaf mei 2011 met geen mogelijkheid terug op de juiste plek in het midden.
3. Foto’s bij oudere berichten ontbreken na weken nog steeds.
4. De spelling vertoont foutjes, want als er een accent circonflexe, etc. stond, staat er nu een hinderlijk vraagtekentje en witregels tussen gedichten ontbreken…
5. Na al die maanden van (meestal) rustig afwachten, is dit bijzonder teleurstellend!

Als mijn lezers en volgers in de toekomst een ‘schone lei’ blijven zien, dank ik Van Harte voor alle aandacht in de afgelopen vijf en een halfjaar, want heb dan mijn Bloggers-Lier definitief aan de wilgen gehangen…

Hedzer

>

Toevoeging maandag 12-12-11: Nadat ik verleden week al zoveel mogelijk hinderlijke foutjes in met name gedichten had hersteld, blijken er hedenmorgen weer totaal onverklaarbare  tekentjes tussen de jongste teksten te zijn opgedoken. Ik ben bezig ze zuchtend te verwijderen, maar wilt het mij niet euvel duiden als ik er enkele heb gemist…

Bovendien…, bij de heidense Dichtersgod Balder, niet vloeken Hedzer, blijken eerdere verbeteringen teruggesprongen in weer een andere abacadabrastand… Om gek van te worden!!!

>

Wat later op de middag, na enig nadenken, heb ik besloten de boel maar de boel te laten, want uiteindelijk is alles vergankelijk, zelfs mijn Passievoorhanden…

>

Wat blijft is www.hand-in-hand-uit.nl

>

Rest mij een ieder Prettige Feestdagen te wensen en een Gelukkig 2012!

>

Tige by tige,

Hedzer

>>

BELANGRIJKE TOEVOEGING maandag 16 januari 2012

Mocht iemand alsnog geïnteresseerd zijn in Mijn Profiel

dan kun je op Search hier rechtsboven intikken:

>

gefixeerd bericht

>

Je kunt dan onder ‘Search results for Gefixeerd bericht’ 

onderaan nogmaals ditzelfde bericht Lier aan de wilgen?

Geselecteerd als gefixeerd bericht

mijn oorspronkelijke intenties van 15 november 2006 vinden

met dit Passievoorhanden-blog inclusief aanvullingen en helaas

[verdwenen] aan te klikken Rubrieksnamen en wellicht via Search

nog vlot terug te vinden BLOGBERICHTEN waar ik terecht trots op was & ben…

Veel succes!

HES

>>>

NB: ALLER-LAATSTE TOEVOEGING op donderdag 26 januari 2012

>

Zojuist tot mijn vreugde bemerkt dat de meeste foto’s van vóór mei 2011 nu

toch nog terug zijn gekomen. Ik was al bezig met de Restauratie, omdat vrijwel

alle witregels waren weggevallen, waardoor stukken tekst een onoverzichtelijk blok

vormden, waarvoor ik > tekentjes heb gebruikt, omdat extra alinea’s (nog) niet werkten.

Mijn besluit ‘de boel de boel te laten’ is dus veranderd in:

NETJES ACHTERLATEN EN DAN DEFINITIEF STOPPEN!!!

Die operatie zal nog wel enige weken tot maanden duren!

Redelijk opgelucht toch nog FF aan het werk dus…

>

En… beste lezers en volgers: Ik ben uiteraard niet van plan

na al dit extra werk en deze wan-prestatie van weblog.nl ook nog

eens te betalen om de reclame weg te laten halen, dus neem die

storende spotjes alsjeblief voor lief…

Het gaat per slot van rekening om de inhoud!

Hedzer

Beste lezers & volgers,

Als Passievoorhanden, zoals het er nu naar uitziet, binnenkort weer Te Hooi & Te Gras voortgezet kan worden, ben ik als vanouds slechts mondjesmaat voor commentaar bereikbaar. Alleen als ik een ECHT belangrijke vraag heb en/of discussie me gewenst lijkt, geef ik dat uitdrukkelijk aan.

Ook is het nuttig om te weten dat ik NIET op Facebook, Hyves, Twitter, etc.  te bereiken ben.

Wars van reclame als ik ben, gaat ook die verdwijnen te zijner tijd, want ik ben best bereid te betalen voor een schone lei…

Hedzer

Beste lezers en volgers,

Lang gewacht en wijselijk meestal maar stil gezwegen,

nauwelijks nog verwacht en heden weer terug gekregen:

780 Berichten stonden vanmorgen weer vermeld op de teller.

Ook zijn de rubrieken weer netjes terug na ruim 3 maanden.

Een foto uploaden lukte nog niet, maar daarom niet getreurd,

van een nieuw stukje text raakt schrijver dezes opgebeurd…

Ik hoop dat Melody, Coen en alle andere harde werkers achter

hun schermen nu even opgelucht adem kunnen halen en dat

al mijn medebloggers na alle gram en frustratie niet meer balen…

Te hooi en te gras zal ik weer kunnen bloggen.

Een welgemeende schouderklop voor alle volhouders

en graag Tot Ziens via dit machtig-mooie medium,

Hedzer 

De eerste woorden op mijn laatste bericht eind augustus luidden:

Sesam open U – ik wil eruit! naar een aforisme van Stanislaw Jerzy Lec

Toen de migratie onverwacht lang en nog langer duurde, kon ik daar wel om grijnzen…

In de hoop dat ook al mijn oude berichten van voor mei 2011 binnenkort weer online zijn, eindig ik voor nu maar FF met een blijde lach en wens al mijn voormalige lezers en volgers een Fijne Dag!

Hedzer

dinsdag 15 november om 8:08 uur een toegevoegd Nota Bene:

Het nieuwe systeem is helaas nog tamelijk INSTABIEL zoals ikzelf gisteren merkte en trouwens al door de moderatoren, die achter de schermen nog steeds met man & macht werken aan oplossingen van de problemen ook al was gemeld, zodat ik pas weer verder ga met bloggen als alles weer redelijk naar wens werkt.

Na de Migratie volgt namelijk nog een gedeeltelijke Restauratie, zodat de meeste foto’s & illustraties van links weer naar het midden gaan. Ik werk aan een uitgebreid nieuw ‘Kopbericht’ waarin ik me voorstel en tegelijkertijd een overzicht verschaf van mijn leven en (filosofisch) streven. Bovendien komen in de zijkolom via ‘widgets’ mijn oude vertrouwde rubrieken als Literariteiten, literatuur(recensies), gedichten, geschiedenis, filosofie, persoonlijk, citaten, etc. weer terug en voor de bezoeker & oplettende lezer(s) hopelijk weer net zo gemakkelijk toegankelijk als weleer…

Excuses voor dit Uitstel & Vriendelijke Groeten

Hedzer

PS: Mijn veelbezochte site www.hand-in-hand-uit.nl is met een laatste artikel onder Anatomie over een ongelooflijk lange en moeilijke transplantatie van twee handen tegelijkertijd > inside The Human Body van de BBC < op twee DVD’s wat mij betreft compleet!

Sesam open u – ik wil eruit!

<>

Van een rij nullen maakt men gemakkelijk een ketting.

<>

Menige boemerang keert niet terug. Hij kiest de vrijheid.

<>

Wees waakzaam! Een veronachtzaamde analfabeet zou de puntjes op de i kunnen zetten.

<>

Wie heeft de these en de antithese ooit gevraagd of zij wel een synthese willen worden?

<>

Als er helemaal geen wind waait – toont zelfs de weerhaan karakter.

<>

Het huwelijk is een instelling. Zijn er medewerkers genoeg?

<>

Als geruchten oud worden, worden ze mythe.

<>

Dikke mensen leven korter. Maar ze eten langer.

Dit was te hooi…

WILDERS?

net ff

ANDERS!

<>

Nu de Dubbele Dip waarheid lijkt te worden

blijkt de Economie ook steeds meer tussen

de oren te zitten.

<>

Voorts ben ik van mening, met de wetenschap van nu,

dat het beter was geweest capuchons te verbieden

in plaats van al dat gekrakeel over hoofdoekjes.

… en dit te gras

<>

Nu de Herfst bij vleugen valt te ruiken &

via het lopen tegen webben voelbaar is,

raak ik bevrijd van een beslommernis.

Hedzer

Het is niet eerlijk dat

als je dit getal bereikt

de soixanteneuf-stand

vrijwel voorbij lijkt…

Whiskey heb ik nooit gelust

tenzij in de Irish Coffee.

Wodka was mijn drankje

maar nu doe ik steeds

meer water bij de wijn…

Route 69 zal ik nooit lopen

al kan ik zo langzamerhand

regelmatig hulp gebruiken…

Claudius Civilis, die in het

jaar 69 de opstand van de

Batavieren tegen de Romeinen

leidde, kan ik weer wel iets mee,

zoals dit detail van Rembrandt

eigenlijk nog veel mooier toont.

***

Bij de oude Kelten begon de nieuwe dag bij zonsonder-gang, vandaag rond 21:00 uur. Toevallig is het exact om 20:58 Volle Maan en morgen vier ik mijn verjaring, die ik vanwege het bijzondere getal als numeroloog nolens volens toch als een scharnierpunt beschouw, hoewel ik beslist niet 96 hoop te worden…

Ik beschouw het komende jaar te staan in het teken van de Piramide van Maslow.

In de simpele vorm ziet die er zo uit

iets schematischer zo en nog wat meer verfijnd hieronder

waarbij Ik maar hoop dat dit nog te lezen is.

De Piramide van Abraham Maslow stamt uit 1943 en gaat van de eerste lichamelijke behoeften aan de basis in vijf stappen naar boven. Hoewel het ontwerp niet helemaal onomstreden is, herken ik er veel in van wat een gemiddeld mens op zijn levenspad en in zijn ontwikkeling meemaakt. Natuurlijk lopen fasen deels inelkaar over, maar over het geheel herken ik hier duidelijk mijn eigen levenspatroon in. Interessant is ook de vorm van de oorspronkelijk gelijkbenige driehoek, die naar boven steeds smaller wordt, waarbij de ervaring en kennis, die je in je leven hebt opgedaan zich gaat concentreren…

>

Zoals mijn vaste lezers en volgers hebben kunnen zien, ben ik met name de laatste ruim vijf jaren bezig geweest met het uitbouwen en delen van kennis, hetgeen zeer heeft bijgedragen tot een vorm van zelfverwerkelijking, in die zin dat uit gedachten op filosofisch gebied met raakpunten in met name literatuur en poëzie er geleidelijk een patroon begon te ontstaan, waarbij ik heel geleidelijk denk aan het begin te staan IETS te kunnen doorgronden, van waar het in leven, dood en hiernamaals werkelijk om draait. Ik ben nadrukkelijk geen IETSIST (Er moet wel IETS zijn…) maar meer een zoekende in de woestijn, die luchtspiegeling en oase zo langzamerhand van elkaar denkt te kunnen onderscheiden.

>

Ik ben en blijf Pantheïst (Geloof in meerdere Goden), omdat ik er, wars van zweverigheid, steeds meer van overtuigd raak dat alles in de Kosmos op de een of ander wijze bezield is en dat alles met alles te maken heeft. Daarbij besteed ik net zoveel aandacht aan Epicurus, Vergilius,Tacitus, Kerkvader Augustinus, Petrarca, Erasmus, Sir Isaac Newton, Shakespeare, Spinoza, Kierkegaard, Walt Whitman, Gogol, Nietzsche, Henri Bergson, Marcel Proust, James Joyce, Gustav Mahler, Albert Einstein, Robert Musil, Carl G. Jung,Thomas Mann, Francis Bacon (painter), Michel Foucault, Jean Genet, Pier Paolo Pasolini, Annie M.G. Schmidt, Koningin Juliana, Trinus Riemersma, Stephen Hawking, E. Annie Proulx, Professor Brian Cox en vele anderen als aan de Edda, de Bijbel , de Koran en de geschriften van en over de Oosterse Godsdiensten.

>

Na morgen blog ik, zoals eerder gezegd, niet meer op de vaste dinsdag en donderdag, maar naargelang ik tijd & duur heb, zoals het me uitkomt, dus misschien een poosje niet en dan wellicht weer vlak achter elkaar:

Te Hooi over belegen of oudere onderwerpen

&

Te Gras als de actualiteit dat vergt

Voorts worden oude rubrieken gehandhaafd, zij het iets minder strikt…

Tevens maak ik van deze gelegenheid gebruik om mijn exact even oude schoolkameraad Syb Erich en dus bijna-tweelingbroer Van Harte Geluk te wensen met ZIJN VERJAARDAG morgen!

Goed weekeynde,

Hedzer

>

MEI IT LEMIEREN

>

It flybkjend ferline slepet alle nachten

mei in smoarge sturt om jo nije wente hinne.

Jo binne rûngear en sjonge de earen ticht.

>

It kloppet oan ‘e doar mei in tonge

fan wêrom diene jo neat.

Yn ‘e kelder raast in boer yn syn jarre.

>

Mei it lemieren rane de geasten en in striel

fan genede falt ferkeard troch it dakraam.

>

Sa’n soad leafde, jo leauwe der neat fan.

>

Cornelis van der Wal

Mijn vertaling uit:

‘Subsidie voor de Graal’

Utjouwerij Bornmeer 2003

BIJ HET KRIEKEN

>

Het kwijlend verleden sleept alle nachten

met een smerige staart om jouw nieuwe woning.

Je bent vadsig en zingt de oren dicht.

>

Het klopt tegen de deur met een tong

van waarom deed je niets.

In de kelder krijst een boer in zijn gier.

>

Bij het krieken smelten de spooksels en een straal

van genade valt verkeerd door het dakraam.

>

Zoveel liefde, je kunt het niet geloven.

>

De duvel mag weten waarom, maar dit is één van de mij meest aansprekende gedichten in de Fryske Taal & Letterkunde, dat oorspronkelijk krachtiger overkomt dan mijn vertaling. Eigenlijk valt het nauwelijks te vertalen omdat er altijd iets verloren gaat. Echter, ik heb mijn uiterste best gedaan…

Hedzer

Hoe zou het toch komen, dat als je ouder wordt, je belangstelling steeds meer verschuift van fictie naar non-fictie? Zou het te maken kunnen hebben met de teruggang van je libido dat niet meer zo heftig opspeelt in romantische gevoelens, een enkele uitzondering daargelaten? Detectives op de teevee zijn in de ‘summertime’ herhalingen van herhalingen, maar gelukkig vergeet ik steeds meer, zodat ik soms toch nog kan genieten van steeds weer andere details in een crimestory, al peinzend hoe het ook alweer afliep…

Tijs Goldschmidt (1953), de zachtmoedig over-komende bioloog, antropoloog en kunstliefhebber is wat non-fictie betreft één van mijn literaire Helden naast onder meer Midas Dekkers en Douwe Draaisma. Belangrijk daarbij is dat al deze drie goed kunnen schrijven en veel ’breder’ zijn dan hun oorspronkelijke vakgebied. Om die reden kan ik Tijs Goldschmidt ook rustig antropoloog noemen omdat hij fijntjes het gedrag van ons mensen naast dat van sommige dieren kan zetten, daarmee aantonend hoe subtiel de verschillen tussen mens en dier soms kunnen zijn. In Kloten van de engel noemt hij zichzelf om die reden gedragsbioloog en evolutionist.

Kloten van de engel heb ik onlangs al kort aangestipt in Jan Romein, Op het breukvlak van twee eewen II blijkens een toevoeging over het graf van Oscar Wilde op Père Lachaise, waar de intrigerende titel Kloten van de engel hoogst waarschijnlijk aan is ontleend, hoewel het fraaie omslag een stevige duim toont met daarop een salamandertje(?). Het gaat ook geregeld over handen en vingers in Kloten van de engel, dus dat was voor mij extra frasen en regels vreten. Zo is er bijvoorbeeld een hoofdstuk getiteld De neushand en het fabeldier, waaruit ik citeer:

Een afgehakte hand is geen hand. Twee afgehakte handen zijn nog altijd geen hand en ook drie niet. Aristoteles was zich hiervan bewust. Hij besefte dat alleen het geheel telde. Dat een hand zonder het bijbehorende lichaam hopeloos verloren is. Een hand wordt pas hand wanneer hij op de juiste plaats aan een mens vastzit en gitaar speelt, een dij streelt of een pen vasthoudt.

Zou dat wellicht de reden zijn dat de Russische Taal geen aparte naam hebben voor hand en arm, omdat die allebei ‘ryka’ [spreek uit: roeka] worden genoemd? Hoe zou dat bij de dokter gaan als je pijn in een gedeelte van je ‘ryka’ hebt? Aanwijzen wellicht met het bijpassende pijnlijk vertrokken gezicht?

Van het vingerdier had ik als ‘handen-deskundoloog’ zelfs nog nooit gehoord. Het halfaapje en nachtdiertje heeft zijn domicilie op het eiland Madagascar en wordt daar aye-aye genoemd. Mochten sommige dames zich illusies maken naar aanleiding van deze naam om spoorslags een vingerdier als huisdiertje aan te schaffen, dan dient dat ernstig afgeraden te worden, want de belangrijke handjes hebben veel van de klauwen als van de Heks Eucalypta (dixit Goldschmidt) uit Paulus de Boskabouter en de keiharde middelvinger wordt gebruikt om via kloppen en luisteren larven, etc. onder boombast op te sporen en uit te graven.

Van Museum Insel Hombroich,een kunsteiland, niet zo ver over de grens in Holzheim bij Neuss ongeveer ter hoogte van Noord-Limburg, had ik zelfs nog nooit gehoord! Het werd door makelaar en kunstverzamelaar Karl-Heinrich Müller opgericht rond 1982 op het terrein van een vervallen landgoed en is deels een openluchtmuseum dat getuige de zeer Hollandse wilgen op een foto bij een artikel in de onvolprezen Wikipedia, gezien de collectie een bezoek zeer zeker de moeite waard maakt. Kijk zo komt een huismus via foto’s en een soort videotour ook nog eens ergens…

Overigens ben ik van mening dat Jimmy Wales, de bedenker en stimulator van Wikipedia namens alle medewerkers wereldwijd de volgende Nobelprijs voor de Vrede dient te krijgen, omdat niets anders in korte tijd de mensheid in positieve zin zozeer verbonden heeft via gedeelde kennis ten behoeve van hongerigen naar andermans kennis en ter zake kundigen.

Als je het nog niet gelezen hebt is Kloten van de Engel zeker een aanrader…

Hedzer

Even tussendoor, anders wordt het zo saai met al dat gedrie:

>

Hfdst 28, p.149  Qvigstad bijt in de wereld met grote witte tanden. Hij zwaait zijn hamer als een God! {Q is roodharig en Noor en staat dus voor Thor}

>

H. 30, p. 162 Bij het oprapen voel ik het al: zevenmaal zo zwaar als een gewone aardappel, driemaal zo zwaar als een normale steen van die grootte. Het zijn meteorieten. ( 7 + 3)  Opm.: Die 7 staat hier niet toevallig, want vindt maar eens 7 aardappelen die hetzelfde wegen en wat zijn normale stenen > kiezelstenen?

>

H. 32, p. 175  Je staat op drie pas van elkaar, maakt een lichte buiging [...]

>

Hoofdstuk 33, niet onbelangrijk, want J.C. was, zegt men, 33 jaar, toen hij werd gekruisigd. Er zijn nogal wat parallellen met gristelijke godsdienst: ‘s Middags om drie uur (p. 179) zitten we aan de rand van het diepstre ravijn dat ik ooit gezien heb.

>

Duivel in de hel! (Dit is het Noorse ekwivalent van godverdomme) [p. 180] Ineens hoor ik hoe Eva [eerste vrouw], die aan God gelooft, mijn moeder zal troosten: – Huil niet, mama, Alfred is nu bij vader. [181] Langzaam trek ik mijn linkervoet los, weet hem op drie platliggende wilgen te plaatsen, trek dan de rechtervoet los, richt mij op. [p. 184] Opm: In gristelijke symboliek hoort links bij de duivel en rechts bij God.

>

H. 34, p.185 Ook de geschiedenis van de administratie zou weer moeten worden geadministreerd in een derde heelal [een soort these-antithese-synthese-theorie].

>

Gelukkig liggen hier drie stenen, groot als pianokisten. Hoekige brokken, wit als suiker, pleksgewijs melaats van zwarte korstmossen. Het lijkt wel of de drie eenmaal een enkel brok zijn geweest, nu gebarsten. [p. 190] Hier raakt Alfred letterlijk en figuurlijk zijn kompas kwijt bij een soort 3-eenheid.

>

Nog driemaal roep ik Arne [p192] Bezwering?

>

p. 193 Toen ik zeven jaar geleden ging studeren, [...]

>

Idem: Het tikt, ik zet het op de gis op zeven uur.

>

Ibidem: Als het op kwart over zeven staat, tikt het niet meer (3 x 5 +7)

>

Ibidem: Hoe dan ook, ik zit hier minstens anderhalf uur en Arne heeft mij nog altijd niet gevonden ( 3 x 30)

>

p. 194  Mijn linkerhand sluit en opent het onophoudelijk. (het etui van het kompas)

>

H. 36, p. 202. Vuorje heeft drie hellingen: een gericht naar het zuiden, een naar het noordwesten en een naar het noordoosten. Kan best; ik moet niet overdrijven, maar denk dan zelf gelijk aan 3 driehoeken.

>

Hoofdstuk 38, p. 212 e.v. > Opm: Het tellen heeft nut, want zonder kompas blijkt het levensreddend; lees het zelf maar na [HSO]

>

H. 41, p 224 Aan de wand hangt niets, behalve drie grote kalenders. Drie.

>

H. 42, p. 226 Ze is pas negenendertig, en in verwachting van haar vijftiende kind. Opm: Dit lijkt te mooi om waar te zijn, want behalve dat de wand drie kalenders heeft, is de leeftijd van de oude Lapse deelbaar door 3 (3 x 13 = ongeluksgetal) en het getal van haar kinderen is eveneens deelbaar door drie.

>

H. 43, p. 234 [...] dat ik over drie dagen thuiskom.

>

H. 45, p. 238, – Jack is al drie dagen onder water, dronken.

>

Idem p. 243. Ik kan mij tenminste niet voorstellen dat toevallige ontmoetingen zich tot drie keer zullen herhalen in een droom.

>

ALGEMEEN:

>

Alfred kijkt bijna dwangmatig in het spiegeltje van het geologisch kompas.

>

De zevenjarige leeftijd duikt regelmatig op, maar dat is logisch, want het is een soort turning-point door de dood van zijn vader.

>

Alfred meet voortdurend de tijd (hebben we het al over gehad)

>

H. 17, p. 90 Drie uur. Ik vouw de brief op.

>

CONCLUSIE: Een groot aantal getallen heb ik met rust gelaten, want waren logisch, maar het getal drie komt volgens mij meer dan gemiddeld voor in deze roman over wetenschap, godsdienst, filosofie, psychologie en een introverte geoloog in zijn strijd tegen de elementen in een woest en verlaten Noord-Scandinavisch landschap.

>

Graag gedaan, 27-11-03,

Hes

NB: Dit was een onderzoekje destijds voor een college Nederlandse Literatuurwetenschap, dat ik geheel vrijwillig had gemaakt omdat ikzelf ook tamelijk numerologisch bevlogen ben en dan valt zoiets op in een roman, die absoluut tot mijn Literariteiten (Literair + bijzonder) behoort. Deze studie had veel succes in dat college weet ik nog wel, zodat ik besloot het alsnog op mijn blog te plaatsen. Ik vond nog een foutje (verkeerd paginanummer), hetgeen bij dezen is hersteld en heb 8 jaar ( zandloper) na dato nog iets toe kunnen voegen > linkervoet volgens symboliek aan de duivel gewijd & Vuorje-berg bestaat uit 3 driehoeken. Bij mijn weten is numerologie in Nooit meer slapen nog niet eerder zo uitvoerig bestudeerd!?!

Goed weekeynde tussen de eerste herfstspinnen,

Hedzer

Hfdst 1, pag 6. Ondertussen heb ik de treden van de trappen geteld: allebei achtentwintig treden en tussen de twee trappen in acht stappen. Van de laatste trap tot de tweede deur rechts is het vijftien stappen.

>

Zo vroeg in de roman KAN dit een indicatie zijn, dat de IK (Alfred) een dwangmatig teller is of nog erger een perfectionist (HSO)

>

H. 2, p. 13. De dertiende trede van de tweede trap. Dwangmatig teller van traptreden in elk geval.

>

H. 5, p. 24. worden de trappen op de berg NIET geteld, want Nummedal geeft college.

>

DRIE

>

NB: Het is algemeen gebruikelijk, dat als er een getal gebezigd wordt dit vaak het getal drie (3) is; komt dit bij Hermans opvallend vaker voor?

>

Stil blijven zitten kost de grootste moeite en maakt mij moe alsof ik drie dagen achter elkaar gelopen had (p. 18) Niet echt opvallend, maar dagen had ook gekund.

>

H. 7, p. 32 Als je het mij vraagt zijn er drie belangrijke stadia in de geschiedenis van de mens: [1) [...]eigen spiegelbeeld[...] 2) [...] Narcissus [...] 3) [...] uitvinding fotografie [...] Eigen filosofie opgehangen aan getal drie?

>

H. 9, p. 42  Ik heb drie uur de tijd voor het vliegtuig naar Tromsø vertrekt.

>

H. 9, p. 49  Een klokje is rechts boven meegefotografeerd. Het staat op zeven over drie. (3 + 7)

>

H. 11, p. 62  Op het voetstuk van Amundsens monument zitten nu drie jongens drie meisjes te omhelzen. (3 + 3)

>

H. 13, p. 73 [...] loodzware driepoot van hout, de poten samngevouwen. Nix mis mee [theodoliet = instrument dat dient tot het meten van horizontale en verticale hoeken, waardoor dus de ligging van elk voorwerp in de ruimte bepaald kan worden (Van Dale 1970)]

>

H. 17, p. 92 Over de weg lopen drie Noren en ik loop in hetzelfde rijtje als zij [...] drie pakken koffiebonen. Voer voor psychologen? (3 + 1)

>

H. 18, p. 97 Toch kan ik het tellen niet laten: De rivier is zes stappen breed, gescheiden door vijf stenen waar het water voortdurend overheen slaat. Indicatie dwangmatig telllen uit Hfdst. 1 bevestigd!

>

Idem p. 99 e.v. het omrekenen van stappen naar kilometers.

>

H. 19, p. 105 Met een aan één kant afgeknabbeld geel potloodje, niet groter dan een pink wijst hij drie centimeter zuidelijk van waar ik gewezen heb. Drie kilometer. Logisch volgens de schaal maar werderom drie!

>

H. 20, p. 109 Zeven enorme stappen, waar het water witschuimend onderdoor raast. Zeven!

>

H. 21 Intermezzo foto Botanisch Congres Lausanne 1947. Dwanghandeling kijken; laatste zinnetje: Het moet.

>

H. 22, p. 113  Qvigstad: -Anna Bella Grey! Een beeldschone vrouw met twee hoofden en drie tieten!

>

Idem: P. 114  Ik hurk bij een beekje en slurp drie bekers water leeg. Waar zijn we?

>

H. 27, p. 142 Zij rookt drie pakjes sigaretten per dag. (de moeder)

>

Wordt donderdag vervolgd…

Hedzer